เริ่มเลื่อนบทสวดอัตโนมัติ

มังคะละสูตร

    เอวัมเม สุตังฯ เอกัง สะมะยัง ภะคะวา สาวัตถิยัง วิหะระติ เชตะวะเน อะนาถะปิณฑิกัสสะ อาราเมฯ อะถะ โข อัญญะตะรา เทวะตา อะภิกกันตายะ รัตติยา อะภิกกันตะวัณณา เกวะละกัปปัง เชตะวะนัง โอภาเสต๎วา เยนะ ภะคะวา เตนุปะสังกะมิ อุปะสังกะมิต๎วา ภะคะวันตัง อะภิวาเทต๎วา เอกะมันตัง อัฏฐาสิฯ เอกะมันตัง ฐิตา โข สา เทวะตา ภะคะวันตัง คาถายะ อัชฌะภาสิฯ

    พะหู เทวา มะนุสสา จะ 

มังคะลานิ อะจินตะยุง

อากังขะมานา โสตถานัง พ๎รูหิ 

มังคะละมุตตะมังฯ

    อะเสวะนา จะ พาลานัง 

ปัณฑิตานัญจะ เสวะนา

ปูชา จะ ปูชะนียานัง 

เอตัมมังคะละมุตตะมังฯ

ปะฏิรูปะเทสะวาโส จะ 

ปุพเพ จะ กะตะปุญญะตา

อัตตะสัมมาปะณิธิ จะ 

เอตัมมังคะละมุตตะมังฯ

พาหุสัจจัญจะ สิปปัญจะ 

วินะโย จะ สุสิกขิโต

สุภาสิตา จะ ยา วาจา 

เอตัมมังคะละมุตตะมังฯ

มาตาปิตุอุปัฏฐานัง 

ปุตตะทารัสสะ สังคะโห

อะนากุลา จะ กัมมันตา 

เอตัมมังคะละมุตตะมังฯ

ทานัญจะ ธัมมะจะริยา จะ 

ญาตะกานัญจะ สังคะโห

อะนะวัชชานิ กัมมานิ 

เอตัมมังคะละมุตตะมังฯ

อาระตี วีระตี ปาปา 

มัชชะปานา จะ สัญญะโม

อัปปะมาโท จะ ธัมเมสุ 

เอตัมมังคะละมุตตะมังฯ

คาระโว จะ นิวาโต จะ 

สันตุฏฐี จะ กะตัญญุตา

กาเลนะ ธัมมัสสะวะนัง 

เอตัมมังคะละมุตตะมังฯ

ขันตี จะ โสวะจัสสะตา 

สะมะณานัญจะ ทัสสะนัง

กาเลนะ ธัมมะสากัจฉา 

เอตัมมังคะละมุตตะมังฯ

ตะโป จะ พ๎รัหมะจะริยัญจะ 

อะริยะสัจจานะ ทัสสะนัง

นิพพานะสัจฉิกิริยา จะ 

เอตัมมังคะละมุตตะมังฯ

ผุฏฐัสสะ โลกะธัมเมหิ 

จิตตัง ยัสสะ นะ กัมปะติ

อะโสกัง วิระชัง เขมัง 

เอตัมมังคะละมุตตะมังฯ

เอตาทิสานิ กัต๎วานะ 

สัพพัตถะมะปะราชิตา

สัพพัตถะ โสตถิง คัจฉันติ 

ตันเตสัง มังคะละมุตตะมันติฯ

คำแปล

    ข้าพเจ้า (พระอานนท์) สดับมาดังนี้ สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาค ประทับอยู่ ณ เชตวันมหาวิหาร อารามของท่านอนาถบิณฑิกเศรษฐีใกล้กรุงสาวัตถี เมื่อล่วงปฐมยาม เทวดาองค์หนึ่ง มีรัศมีงดงามยิ่งนัก ทำพระเชตวันให้สว่างไสวเข้าไปเฝ้าพระพุทธเจ้า ถวายอภิวาทแล้วยืนอยู่ ณ ที่สมควรข้างหนึ่ง ทูลถามพระพุทธเจ้าว่า เทวดาและมนุษย์จำนวนมาก เมื่อปรารถนาความสวัสดี พากันคิดค้นหามงคลทั้งหลาย ขอพระองค์จงตรัสบอกด้วยเถิดว่า อะไรเป็นมงคลสูงสุด
(พระพุทธเจ้าตรัสตอบว่า)
    การไม่คบคนพาล การคบบัณฑิต การบูชาคนที่ควรบูชา นี้เป็นมงคลสูงสุด
    การอยู่ในถิ่นที่เหมาะสม ความมีความดีเป็นทุนเดิม การตั้งตนไว้ชอบ นี้เป็นมงคลสูงสุด
    ความคงแก่เรียน ความมีศิลปวิทยา ความมีวินัย วาจาสุภาษิตนี้เป็นมงคลสูงสุด
    การเลี้ยงดูมารดาบิดา การสงเคราะห์บุตร การสงเคราะห์ภรรยา
    การทำงานไม่คั่งค้าง นี้เป็นมงคลสูงสุด
    การให้ทาน การประพฤติธรรม การสงเคราะห์ญาติ การทำงานสุจริต นี้เป็นมงคลสูงสุด
    การงดเว้นจากความชั่ว การไม่ดื่มน้ำเมา ความไม่ประมาทในธรรม นี้เป็นมงคลสูงสุด
    ความเคารพ การเจียมตัว ความสันโดษ ความกตัญญู การฟังธรรมตามกาลอันเหมาะสม นี้เป็นมงคลสูงสุด
    ความอดทน ความเป็นคนว่านอนสอนง่าย การพบเห็นสมณะ การสนทนาธรรมตามกาล นี้เป็นมงคลสูงสุด
    ความเพียร การประพฤติพรหมจรรย์ การเห็นอริยสัจ การทำพระนิพพานให้แจ้ง นี้เป็นมงคลสูงสุด
    จิตของผู้ที่ถูกโลกธรรมกระทบแล้วไม่หวั่นไหว จิตไม่เศร้าโศก จิตปราศจากกิเลส จิตเกษมปลอดภัย นี้เป็นมงคลสูงสุด
    เทวดาและมนุษย์ทั้งหลาย กระทำมงคล ๓๘ ประการ ดังที่กล่าวมานี้แล้ว จะเป็นผู้ไม่พ่ายแพ้ ในที่ทั้งปวง ย่อมถึงความสวัสดีในทุกสถานที่ ข้อนั้นเป็นมงคลสูงสุดของเทวดาและมนุษย์ทั้งหลายเหล่านั้นดังนี้แล

เลื่อนบทสวดอัตโนมัติ