เริ่มเลื่อนบทสวดอัตโนมัติ

กะระณียะเมตตะสูตร

    กะระณียะมัตถะกุสะเลนะ 

ยันตัง สันตัง ปะทัง อะภิสะเมจจะ

สักโก อุชู จะ สุหุชู จะ 

สุวะโจ จัสสะ มุทะ อะนะติมานี

สันตุสสะโก จะ สุภะโร จะ 

อัปปะกิจโจ จะ สัลละหุกะวุตติ

สันตินท๎ริโย จะ นิปะโก จะ 

อัปปะคัพโภ กุเลสุ อะนะนุคิทโธ

นะ จะ ขุททัง สะมาจะเร กิญจิ 

เยนะ วิญญู ปะเร อุปะวะเทยยุง

สุขิโน วา เขมิโน โหนตุ 

สัพเพ สัตตา ภะวันตุ สุขิตัตตา

เย เกจิ ปาณะภูตัตถิ 

ตะสา วา ถาวะรา วา อะนะวะเสสา

ทีฆา วา เย มะหันตา วา 

มัชฌิมา รัสสะกา อะณุกะถูลา

ทิฏฐา วา เย จะ อะทิฏฐา 

เย จะ ทูเร วะสันติ อะวิทูเร

ภูเต วา สัมภเวสี วา 

สัพเพ สัตตา ภะวันตุ สุขิตัตตา

นะ ปะโร ปะรัง นิกุพเพถะ 

นาติมัญเญถะ กัตถะจิ นัง กิญจิ

พ๎ยาโรสะนา ปะฏีฆะสัญญา 

นาญญะมัญญัสสะ ทุกขะมิจเฉยยะ

มาตา ยะถา นิยัง ปุตตัง 

อายุสา เอกะปุตตะมะนุรักเข

เอวัมปิ สัพพะภูเตสุ 

มานะสัมภาวะเย อะปะริมาณัง

    เมตตัญจะ สัพพะโลกัส๎มิง 

มานะสัมภาวะเย อะปะริมาณัง

อุทธัง อะโธ จะ ติริยัญจะ

อะสัมพาธัง อะเวรัง อะสะปัตตัง

ติฏฐัญจะรัง นิสินโน วา 

สะยาโน วา ยาวะตัสสะ วิคะตะมิทโธ

เอตัง สะติง อะธิฏเฐยยะ 

พ๎รัหมะเมตัง วิหารัง อิธะมาหุ

ทิฏฐิญจะ อะนุปะคัมมะ สีละวา 

ทัสสะเนนะ สัมปันโน

กาเมสุ วิเนยยะ เคธัง

นะ หิ ชาตุ คัพภะเสยยัง ปุนะเรตีติฯ

คำแปล

    กิจที่คนฉลาดในสิ่งที่มีประโยชน์ และมุ่งหมายจะบรรลุทางสงบจะพึงทำก็คือ เป็นคนกล้า ซื่อตรง ว่าง่าย อ่อนโยน ไม่เย่อหยิ่ง สันโดษ เลี้ยงง่าย มีภารกิจน้อย คล่องตัว ระมัดระวังการแสดงออก รู้ตัว ไม่คะนอง ไม่คลุกคลีในตระกูลทั้งหลาย ไม่ประพฤติสิ่งที่วิญญูชนตำหนิติเตียนได้ พึงแผ่เมตตาจิตว่า ขอสัตว์ทั้งหลายทั้งปวงจงมีความสุขกายสบายใจ
มีความเกษมสำราญเถิด
    ขอสัตว์ทั้งหลายบรรดามี ที่เป็นสัตว์ลำตัวอ่อนหรือลำตัวแข็งก็ตาม เป็นสัตว์มีลำตัวยาวหรือลำตัวใหญ่ก็ตาม มีลำตัวปานกลางหรือลำตัวสั้นก็ตาม ลำตัวเล็กหรือลำตัวโตก็ตาม ที่มองเห็นหรือมองไม่เห็นก็ตาม ที่อยู่ไกลหรืออยู่ใกล้ก็ตาม ที่เกิดแล้วหรือกำลังหาที่เกิดอยู่ก็ตาม ขอสัตว์ทั้งหลายทั้งปวงนั้นจงสุขกายสบายใจเถิด
    บุคคลไม่พึงหลอกลวงผู้อื่น ไม่พึงดูหมิ่นเหยียดหยามใครๆ ไม่พึงมุ่งร้ายต่อกันและกัน เพราะมีความขุ่นเคืองโกรธแค้นกันคนเราพึงแผ่ความรักความเมตตาไปยังสัตว์ทั้งหลายหาประมาณมิได้ ดุจดังมารดาถนอมและปกป้องบุตรสุดที่รักคนเดียวด้วยชีวิตฉะนั้น
    พึงแผ่เมตตาจิตไม่มีขอบเขต ไม่คิดผูกเวร ไม่เป็นศัตรูอันหา ประมาณไม่ได้ ไปยังสัตว์โลกทั้งปวงทั่วทุกสารทิศ ผู้เจริญเมตตาจิตนั้น จะยืน จะเดิน จะนั่ง จะนอน ตลอดเวลา ที่ตนยังตื่นอยู่ พึงตั้งสติอันประกอบไปด้วยเมตตาจิตนี้ให้มั่นไว้ บัณฑิตทั้งหลายกล่าวว่า การอยู่ด้วยเมตตานี้เป็นพรหมวิหาร (การอยู่อย่างประเสริฐ)
    ท่านผู้เจริญเมตตาจิตที่ละความเห็นผิดแล้ว มีศีล มีความเห็นชอบ ขจัดความใคร่ในกามได้ ก็จะไม่กลับมาเกิดอีกเป็นแน่แท้

เลื่อนบทสวดอัตโนมัติ